drewno

cały tydzień pełen nadziei, euforii i uśmiechu. a oczekiwany piątek zakończył się wiadrem wody na głowę.
przynajmniej mogłam się wyszaleć tnąc gałęzie. jestem cała podrapana, ale usatysfakcjonowana w jakimś stopniu - nie byłam taka bezproduktywna a i robiłam coś, co nie wymagało wielkich rozmyślań. fajnie, że mogłam na osobności (i na poważnie!) porozmawiać z S. szkoda tylko, że do swoich mądrości dot. facetów nie dodał jeszcze wzoru interpretacji. bo sama nie wiem - traktować to ogólnie, czy były to wynurzenia dotyczące konkretnego przypadku.
nic już nie wiem.
a jeśli ktoś zapyta o podryw, to mogę powiedzieć, że wyszłam z wprawy. oj, tak.

ale... przynajmniej mam przyjaciół.
i to jest piękne.